Gastblog Rinus Jansen:
Baudet, Thiel en de stille kaping van FvD Hoe de anti-systeempartij lijkt te zijn ingelijfd Lees dit goed, volgers. Tijdens corona stond FvD echt aan de goede kant. Scherp, principieel en keihard. Ze sloegen keihard terug tegen de coronaterreur, de QR-maatschappij en de Great Reset. Voor velen waren ze toen de laatste echte oppositie. Maar er kwam een duidelijk omslagpunt: de ontmoeting met Peter Thiel. Baudet heeft zelf toegegeven dat hij meerdere keren met hem heeft afgesproken, waaronder een berucht lang gesprek in een luxe gehuurd kasteel in Fiesole bij Florence. Urenlang lunchen in een exclusieve setting, ver van de camera’s. Peter Thiel is geen gewone miljardair. Hij is de oprichter van Palantir, het meest geavanceerde surveillance-bedrijf ter wereld, ooit mede opgestart met CIA-gelieerde investeringen. Dit is pure controle-infrastructuur. En wat doet Baudet daarna voor zijn eigen achterban? Hij maakt Thiel compleet belachelijk. Bij Jensen zet hij hem neer als een “vriendelijke homo” die vooral klaagt over The Guardian en wanhopig erkenning lijkt te zoeken van het establishment. “Peter, jij hebt honderd miljard, bouw iets nieuws! Fuck them!” Dat oogt als een klassieke elite-truc: eerst gezellig tafelen met de echte macht, daarna publiekelijk kleineren waardoor je volgelingen kunnen denken dat je ze haat. De toonverandering daarna was onmiskenbaar. Toen Rutte opstapte nam Baudet in de Kamer hartelijk afscheid van hem. Hij vertelde doodleuk dat ze jarenlang briefjes over klassieke muziek uitwisselden en noemde Rutte een “vriendelijke en intelligente man”. Dat was een wereld van verschil met de Rutte die hij eerder als vijand van het volk had afgeschilderd. Niet veel later noemde hij Dick Schoof een “aardige mainstream guy” die vooral bezorgd was over “de toon van het debat”. Weer dat soft normaliseren van het establishment. Toen kwam Lidewij de Vos als het nieuwe gezicht. En juist daar wordt de keuze interessant. Want als iemand inhoudelijk aanspraak had kunnen maken op het leiderschap, dan was het Gideon van Meijeren. Hij was jarenlang het scherpste mes van FvD: juridisch onderlegd, principieel, hard op corona, hard op het WEF, hard op misbruikdossiers en veel minder geschikt om netjes aan de talkshowtafel te worden geneutraliseerd. Bij Gideon had ik wel het gevoel dat hij meende wat hij zei. Maar precies daarom lijkt hij niet gekozen. Te rauw. Te lastig. Te moeilijk verkoopbaar aan de media. En dan rijst vanzelf de vraag: is Gideon gewoon gepasseerd, of is hij terug naar de zijlijn geduwd omdat zijn stijl te gevaarlijk werd voor de nieuwe, nette verpakking van FvD? In plaats van de man die het anti-systeemgeluid het geloofwaardigst belichaamde, kreeg de achterban een jong, glad en mediageniek gezicht. Niet als rauwe systeemsloper, maar als keurige verpakking. Een ambitieuze carrièrepolitica die electoraal handig is: beheerst, verkoopbaar en net acceptabel genoeg voor talkshows en Telegraaf-tafels. Goed voor stemmen, goed voor beeldvorming, maar slecht voor echte verandering. Precies het soort politicus waarmee een partij weer toonbaar wordt voor het systeem, zonder dat het systeem werkelijk bang hoeft te worden. Kritiek op Israël? Hooguit een klein, veilig geluidje voor de vorm, nooit iets fundamenteels. Prominente figuren in de partij zijn openlijk zwaar pro-Israël. Ze schuren er comfortabel tegenaan. Niet de frontale aanval op machtsstructuren, maar gecontroleerde oppositie in een net jasje. De rode vlaggen stapelden zich op: - Opeens wensten ze “fijne Koningsdag” met een foto van Baudet in het oranje en de tekst “Wij houden van Oranje”. Dat had de oude FvD nooit gedaan. - Baudet postte trots een foto met Tommy Robinson. - Het vuur tegen de Great Reset, digitale euro, WEF, klimaatdictatuur en duistere misbruikdossiers doofde langzaam uit. Vroeger eiste Gideon van Meijeren nog onderzoek naar die duistere netwerken, tegenwoordig hoor je er vrijwel niets meer over. In plaats daarvan ging alles over massa-immigratie. Precies het veilige clickbait-onderwerp waar de Telegraaf/GeenStijl-hoek ook zo graag op duikt. Dezelfde mainstream-rechtse mediakliek die jarenlang vooral Wilders groot maakte, lijkt nu FvD kunstmatig relevant te houden: niet door openlijke steun, maar door het spel van aanval, ophef en podium. Lidewij mag aanschuiven bij Wierd Duk en soortgelijke programma’s, terwijl figuren als Bart Nijman en Duk tegelijk voor de vijandige framing zorgen. Dat is precies het mechanisme: eerst FvD aanvallen, bespotten en framen, zoals Nijmans Baby-Hitler-verwijzing rond het zwangerschapsnieuws van Lidewij, en daarna krijgt FvD weer bereik, verontwaardiging en een kans om relatief “redelijk” over te komen. Goedkope haat, clickbait en af en toe een stoel aan tafel. Dit is geen organische ontwikkeling. Dit ruikt naar een klassieke inlijving. Eerst lunch je met de echte elite (Thiel), daarna normaliseer je het establishment (Rutte, Schoof), vervolgens verschuif je naar veilige thema’s (immigratie + Oranje + Israël-lobby), en tot slot gaat het echte werk, de diepere machtsstructuren, digitale slavernij en misbruikdossiers, de ijskast in. FvD is niet meer de rauwe anti-systeempartij. Het oogt steeds meer als een gesystematiseerde, gecontroleerde oppositie. Met een nieuwe verpakking, nieuwe vrienden en een leider die precies de juiste dingen zegt om aan tafel te mogen zitten. En de achterban? Die krijgt nog steeds het gevoel dat ze een rebel steunen.
Zo dan! Recht voor z'n rake raap. Al een tijdje leefde het gevoel 'er klopt iets niet' bij de FvD. Wist niet dat Baudet met Peter Thiel 'vriendjes' is. Lees of kijk ook geen MSM.
Knap staaltje zelf denken Rinus.
Dacht dat de Libertarische Partij nog een alternatief was, maar ook die hobbelen mee in het foute systeem. Blijft alleen AS over, dus de Pluchen Revolutie.
Dankjewel, Rinus. Ik ben je dankbaar dat je deze partij, die weinig anders opereert dan de huidige kleuren-partijtjes, zodat de kiezer weer iets iets te kiezen denkt te hebben, onder de loep hebt genomen.
Helaas ben ik ook in dit geval te goed van vertrouwen geweest, maar dat is nu voorbij.
Het valt me ook op hoeveel journalisten-groepjes, die zich onafhankelijk noemen, hier weinig of niets over melden, behalve dan wat gefragmenteerde verhaaltjes, waar niemand chocola van kan maken. Er waren toch al wat haakjes bij mij blijven hangen, toen ik zag hoe Baudet jaren geleden met pro-Israel-groepen stond te vergaderen en op congressen in de VS verscheen waar die vlag met de bekende blauwgerande ster wapperde. En ik maar denken dat er nog goedbedoelende en intelligente, empathische mensen moeten zijn die zich kandidaat stellen. Hoe dan ook, als die er al zijn, dan hebben ze gauw door voor welk karretje ze worden gespannen. Hun goeddoenerij wordt ondergeschikt gemaakt aan het partijbelang. Ik zie Lidewij ook binnenkort vertrekken, al of niet noodgedwongen, door eigen inzicht hoop ik voor haar.
Wat ik als argeloze kiezer moet doen? meer het alarmbelletje laten rinkelen en niets meer voor zoete koek aannemen. Dus dankjewel voor je onderzoekswerk.